Zij draagt en zij reikt

Ze staat op een tak die nog wortel heeft. Haar arm strekt zich omhoog — niet als overwinning, maar als vraag, als protest, als wil. Haar lichaam is geschilderd door het hout zelf: de nerven lopen mee met haar spieren, de scheuren maken haar niet kapot maar completer.

Ze is gesneden uit wat er al was. Ik heb haar niet bedacht — ik heb haar gevonden.

Ze draagt iets. Dat is zichtbaar in haar houding: de spanning tussen het reiken en het dragen, tussen veerkracht en vermoeidheid. Ze geeft niet op. Maar ze doet het ook niet makkelijk.

Hout, gevonden materiaal —

Maartje van den Berg, architect bij Blossom Architecture & beeldend kunstenaar, 2026